« نخل ها »

هیچ وفت فکر نمیکردم روزگاری برسه که پام به خاک بلوچستان باز بشه. سرزمینی که همه دونسته هام ازش به حس صلابت مردهای اساطیری خلاصه میشده. این روزها اما روزهای منتهی به سفر یک هفته ای به اون خاک رو سپری میکنم.

تجربه نوئی که میتونه شروع اتفاق های تازه ای توی زندگیم باشه، آدمهایی که بودنشون شاید راه جدیدی از آینده رو پیش بکشه، سبزی زنده نخلستان های که توی لایه های درونی وجودت بهت میگن میشه کاری کرد و خلاصه سفری که ساعت به ساعتش حرف برای نوشتن داره، اما حیف که دست و دل نوشتن نیست.