« اجاره داده میشود »

دیروز به طور اتفاقی گذرم افتاد به مطب یه دکتر طب سنتی. چند ثانیهای نبض دستم رو گرفت و پشت بندش پرسید: " تو چرا اینقدر فکر میکنی؟! "
از تحیرات برآمده از همچُنانطور تشخیص ناغافل و غیرمنتظرهای که بگذریم، نهایتا با توجه به همنظری مطلق تمامی صاحب نظران امر در مدت این چندساله، بنظر میرسه باید قبول کنم که این میزان از فکر کردن به هر کنج و ترک و سوراخی نه تنها یک ویژگی مثبت بحساب نمیاد بلکه نشان از یک تلاش نافرجام برای نادیدهگرفتن ناآرامیهای درونی داره.

خندهدار و مسخرهست که یه روزی به این نتیجه برسی که همه این صغری کبری چیدنها مسخره بازی های ذهنت بودن و باید دست از فکر کردن برداری و بیشتر زندگی کنی.