« دوازدهم »

اسفند ماه خاصی یه؛
چیزی که قراره زمستون و بهار خلقت رو، با همه تضادها و فرق هاشون بهم وصل کنه باید هم اتفاق خاصی باشه.
روزهایی که اونقدر آروم آروم عوض میشن که میشه لحظه به لحظه اش رو با همه وجود فهمید و ثانیه با ثانیه هاش رو با عمیق ترین نفس ها تو کشید.

اسفند ماه خاصی یه، پر از تغییر، پر از تضاد، پر از امید.
پر از دلهره های آخرین لحظه ها،
هیجان دقیقه های شدن

اسفند ماه قشنگی یه،
بهترین روزهایی که بشه زندگی رو شروع کرد . .

پ.ن:
در آستانه ۲۶ سالگی !

پ.ن:
اگه میخوید بدونید، بیشترین چیزی که خوشالم میکنه، گلدونای کوچیک بنفشه ست. رنگ و وارنگ، زیاد زیاد . .