نسیان

xa0 اسفندxa0ماه خاصی یه؛چیزی که قراره زمستون و بهار خلقت رو، با همه تضادها و فرق هاشون بهم وصل کنه باید هم اتفاق خاصی باشه.روزهایی که اونقدر آروم آروم عوض میشن که میشه لحظه به لحظه اش رو با همه وجود فهمید و ثانیه با ثانیه هاش رو با عمیق ترین نفس ها تو کشید. اسفند ماه خاصی یه، پر از تغییر، پر از تضاد، پر از امید. پر از دلهره های آخرین لحظه ها، هیجان دقیقه های شدن اسفند ماه قشنگی یه،بهترین روزهایی که بشه زندگی رو شروع کرد . . xa0 xa0 xa0 پ.ن:در آستانه ۲۶ سالگی !پ.ن:اگه میخوید بدونید، بیشترین چیزی ...

xa0 توی بالا و پایین های زندگی، هروقت هرجا گرفتار تنگی شدم، وقتی نگاه کردم به صدر و ذیل این گرفتاری، هیچ دلیلی پیدا نکردم جز خودم، خودم و خودم. دقیقا همین جا، بین همین دوتا شقیقه. ما رو از خودمون خلاص کن . .xa0...

xa0 xa0 خب بعد از چندی سر و کله زدن با تنهایی و بیکاری بعد از سیستان و جنگ و دعواهای همیشگی تو خونه و کلنجار رفتن با این دوگانه درون، باید بگم این تنهایی واقعا قابلیت این رو داره که آدم رو تا مرزهای روانی شدن پیش ببره. صرفا کافیه یه چندی این بنی بشر با خودش تنها باشه تا این بِکش نکش های درونی سر دربیارن و از تو بیافتن به جون آدم و از قلاف آدم رو زمین گیر کنن ! حقا که راست میگن؛ برای اینکه دخل آدم رو بیارن، نه تنها همون خودش به تنهایی کافیه، بلکه حتی بعضی وقت ها فکر میکنم بهترین گزینه هم برای فرو...