نسیان

xa0 xa0سالها گذشته و من هنوز بعضی وقت ها شبیه آواره تو یه شوره زار بی آب و علف، توی سرگشتگی درون خودم گم میشم. نه میفهمم کجام، نه میفهمم چی هستم و نه میفهمم چرا هستم. نه معلومه چیکار باید بکنم و نه معلومه کجا باید برم.xa0 هر آدمی اما ی آرمانشهر داره؛ آرمانشهری که متعلقه به خودش، اون تو معنا پیدا میکنه و وجودش به بروز میرسه.xa0 هر آدمی یه آرمانشهر داره؛ یه آرمانشهر درست همین حوالیxa0 باور کن . .xa0...

xa0 xa0 خب بعد از چندی سر و کله زدن با تنهایی و بیکاری بعد از سیستان و جنگ و دعواهای همیشگی تو خونه و کلنجار رفتن با این دوگانه درون، باید بگم این تنهایی واقعا قابلیت این رو داره که آدم رو تا مرزهای روانی شدن پیش ببره. صرفا کافیه یه چندی این بنی بشر با خودش تنها باشه تا این بِکش نکش های درونی سر دربیارن و از تو بیافتن به جون آدم و از قلاف آدم رو زمین گیر کنن ! حقا که راست میگن؛ برای اینکه دخل آدم رو بیارن، نه تنها همون خودش به تنهایی کافیه، بلکه حتی بعضی وقت ها فکر میکنم بهترین گزینه هم برای فرو...